Πρώτο κείμενο για την προσέγγιση, αυτό που στα αγγλικά sites λένε opening. Όποια μέθοδο φλερτ κι αν προτιμάς, κάποια στιγμή πρέπει να πλησιάσεις μια κοπέλα ή μια παρέα. Γιατί ξεκινάμε από τους τύπους προσέγγισης; Γιατί, με τα χρόνια, φάνηκε ότι το 90% των αντρών πλησιάζει με τον ίδιο, φθαρμένο τρόπο.
Πρώτο κείμενο για την προσέγγιση, αυτό που θα βρεις με το όνομα opening στα αγγλικά sites. Όποια μέθοδο φλερτ κι αν προτιμάς, κάποια στιγμή πρέπει να πλησιάσεις μια κοπέλα ή μια παρέα.
Γιατί να ξεκινήσουμε από τους τύπους προσέγγισης; Γιατί αυτό που είδα όλα αυτά τα χρόνια είναι ότι το 90% των αντρών πλησιάζει έτσι:
Με ένα κομπλιμέντο στην κοπέλα, του τύπου «Γεια, πρέπει να σου πω ότι σε βρίσκω πολύ όμορφη». Μπορεί κάλλιστα να πιάσει, και είναι μάλιστα ένας από τους τύπους για τους οποίους θα μιλήσω παρακάτω. Το θέμα είναι ότι χρειάζεται γερή δόση αυτοπεποίθησης και, πάνω απ’ όλα, σώμα που μιλάει σωστά. Αυτά λείπουν από τους περισσότερους αρχάριους.
Με ένα από τα χειρότερα κλισέ που υπάρχουν: να της κερνάς ποτό πριν καν της μιλήσεις. Αν αυτό είναι το στιλ σου, ξέχνα τη συνήθεια. Στο 99,9% των περιπτώσεων δεν πάει πουθενά.
Αυτά δεδομένα, ορίστε οι βασικοί τύποι προσέγγισης:
Η λειτουργική προσέγγιση
Είναι η πιο απλή. Ζητάς από την κοπέλα που πρόκειται να πλησιάσεις κάτι εντελώς καθημερινό, του τύπου «Έχεις την ώρα;», «Πώς πάω προς…;».
Το καλό είναι ότι πιάνει σχεδόν πάντα: οι περισσότερες κοπέλες σου απαντούν χωρίς πρόβλημα. Το κακό είναι ότι δεν σε πάει μακριά, και μετά δυσκολεύεσαι να περάσεις σε μια κανονική κουβέντα.
Παρόλα αυτά, είναι το είδος προσέγγισης που σε ζεσταίνει μέσα στη βραδιά. Είναι και εξαιρετική στο εξωτερικό, γιατί και μόνο που δεν της μιλάς στη γλώσσα της, η κουβέντα ανοίγει σχεδόν μόνη της στο από πού έρχεσαι.
Ζήτα μια γνώμη
Εδώ «απλώς» πλησιάζεις μια παρέα και ζητάς τη γνώμη τους για ένα θέμα. Θεωρητικά μπορείς να ρωτήσεις σχεδόν οτιδήποτε: είναι η στιγμή να αφήσεις τη φαντασία σου ελεύθερη. Απόφυγε όμως τις ερωτήσεις που απαντιούνται με ναι ή όχι. Μετά δεν έχεις από πού να πιάσεις την κουβέντα.
Είναι πραγματικά η προσέγγιση που σου ταιριάζει αν ξεκινάς, γιατί μπαίνεις από εντελώς ουδέτερη γωνία. Η παρέα δεν σε βλέπει αμέσως σαν απειλή, σε αντίθεση με το κλασικό «Να σε κεράσω ένα ποτό;», που ξεκαθαρίζει τις προθέσεις από την πρώτη λέξη.
Μερικά παραδείγματα:
«Ο φίλος μου ο Αρνό (δείχνοντας τον φίλο σου) μόλις χώρισε με την κοπέλα του. Πόσο καιρό να περιμένει πριν βγει με την κολλητή του;»
«Το φιλί μετράει για απιστία;» (βασικό, αλλά πιάνει ακόμη)
Η προσέγγιση της στιγμής
Αυτή είναι πολύ απλή: χρησιμοποιείς κάτι από το κοντινό σου περιβάλλον για να ανοίξεις κουβέντα. Μπορεί να είναι αυτό που πίνει, η μουσική που παίζει, ό,τι συμβαίνει γύρω. Ακούγεται εύκολο, δύο παρατηρήσεις όμως:
Είναι είδος προσέγγισης που το χρησιμοποιούν και άνθρωποι που δεν έχουν ακούσει ποτέ για τέτοιες μεθόδους. Γι’ αυτό προσπάθησε να είσαι δημιουργικός όταν το δοκιμάζεις.
Το πιο σημαντικό εδώ είναι ο αυθορμητισμός. Αν δεις μια γυναίκα που μπορείς να πλησιάσεις έτσι, πήγαινε αμέσως, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Η καθολική προσέγγιση
Ή πώς πλησιάζεις χωρίς ιδιαίτερη τεχνική. Θυμάμαι να μιλάω με αρχάριους φίλους για τους διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης, ιδίως για το να ζητάς μια γνώμη, και πάντα κατέληγαν στο: «Ωραία, αλλά… τι να πω;»
Αν κι εσύ κάνεις την ίδια ερώτηση τη στιγμή που πας να πλησιάσεις, αυτός ο τύπος είναι για σένα. Έτοιμος; Ορίστε η μοναδική φράση που περνάει πάντα, όταν δεν σου έρχεται κάτι εκείνη τη στιγμή.
«Γεια.»
Αυτό είναι όλο. Αλλά και πάλι, προσοχή. Αυτού του είδους η προσέγγιση θέλει οπωσδήποτε αυτοπεποίθηση που δεν λυγίζει και πολύ καλό σώμα που μιλάει.
Η άμεση προσέγγιση
Τέλος, ο τελευταίος τύπος, η άμεση προσέγγιση. Είναι προσεγγίσεις του τύπου:
«Σε βρίσκω πολύ όμορφη, έπρεπε να έρθω να σου μιλήσω»
«Είσαι η μόνη κοπέλα στην αίθουσα που με ενδιαφέρει στ’ αλήθεια»
Μπορεί να είναι η πιο αποτελεσματική, είναι και η πιο ριψοκίνδυνη. Με τέτοια προσέγγιση, ο άλλος πρέπει να αποφασίσει αμέσως αν θέλει να πάει παρακάτω ή όχι. Και προς το παρόν, πέρα από το look σου και αυτό που μόλις είπες, δεν ξέρει και πολλά για σένα. Γι’ αυτό χρειάζεται οπωσδήποτε πολύ καλό σώμα που μιλάει.
Να ξεχάσεις το άγχος της προσέγγισης μια και καλή
Το πρώτο πρόβλημα των περισσότερων αρχάριων είναι ο φόβος να πλησιάσουν, μην τους απορρίψουν. Πολύ γρήγορα μπαίνεις σε έναν φαύλο κύκλο: εντοπίζεις μια παρέα που θες να πλησιάσεις, ζυγώνεις, και την τελευταία στιγμή δεν το κάνεις, γιατί το μυαλό σου παράγει ένα σωρό κακές δικαιολογίες. Η κοπέλα δεν είναι αρκετά όμορφη, δεν αξίζει. Είναι με έναν τύπο, μάλλον είναι το αγόρι της. Με λίγα λόγια, δεν πλησιάζεις. Η διάθεσή σου πέφτει, η δεύτερη παρέα σου φαίνεται ακόμη πιο δύσκολη, πάλι δεν πας, και πάει λέγοντας. Κάποια στιγμή δεν σου μένει καθόλου όρεξη να πλησιάσεις κανέναν.
Γιατί φτιάχνουμε όλες αυτές τις κακές δικαιολογίες; Είναι απλώς ένας αμυντικός μηχανισμός του εγκεφάλου, για να σε κρατήσει μακριά από άβολες καταστάσεις, όπως το να μιλάς σε μια παρέα αγνώστων. Είναι ακριβώς το ίδιο που νιώθεις πριν από ένα bungee jumping.
Και πώς το ξεπερνάς; Η απάντηση είναι η αδιαφορία. Είσαι άνθρωπος που ξέρει ποιος είναι και τι θέλει. Φαντάσου τώρα ότι όλη τη βραδιά σε διώχνουν από κάθε παρέα που πλησιάζεις. Σίγουρα δεν είναι η καλύτερη βραδιά της ζωής σου. Άλλαξε όμως κάτι σε αυτό που είσαι; Προφανώς και όχι.
Γι’ αυτό πρέπει να μπαίνεις σε κάθε κατάσταση με απόλυτη αδιαφορία για το αποτέλεσμα. Όχι μόνο φεύγει το άγχος, γιατί το τι θα βγει από την προσέγγιση δεν έχει σημασία, αλλά αυτή η αδιαφορία είναι ΠΟΛΥ ελκυστική στα μάτια των κοριτσιών.
Υπόθεση παρέας
Άλλο πρόβλημα ορισμένων μεθόδων είναι ότι εξηγούν πώς πλησιάζεις μία μόνο κοπέλα. Σοβαρά τώρα, ποιος έχει δει κοπέλα μόνη της σε μπαρ ή σε κλαμπ; Είναι πραγματικά πολύ σπάνιο.
Άρα πρέπει να μάθεις να πλησιάζεις παρέες. Πρώτον, ποτέ κατά πρόσωπο, να διασχίζεις την αίθουσα και να κοιτάς τον στόχο σου στα μάτια. Είναι εκφοβιστικό και έχεις πολλές πιθανότητες να σε απορρίψουν αμέσως. Πλησίαζε πάντα από το πλάι, μιλώντας πάνω από τον ώμο σου, και μην σκύβεις για να μιλήσεις στην παρέα. Μίλα αρκετά δυνατά ώστε να σε ακούει όλη η παρέα. Εξασκήσου στο σπίτι αν χρειάζεται.
Μετά, συχνό λάθος είναι να μιλάς κατευθείαν στον στόχο σου και μόνο σε αυτό το πρόσωπο μέσα στην παρέα. Φαντάσου ότι πλησιάζεις μια παρέα πέντε κοριτσιών σε μια βραδιά και με τον στόχο σου όλα πάνε καλά. Ωραία, μόνο που μια ώρα αργότερα η παρέα πρέπει να φύγει. Και επειδή δεν έπιασες επαφή με τους υπόλοιπους, από τη μια στιγμή στην άλλη μένεις μόνος, χωρίς καν να έχεις πάρει το τηλέφωνό της.
Μόλις πλησιάζεις λοιπόν μια παρέα, πες το opener σε ΟΛΗ την παρέα, και στους άντρες. Ακόμη καλύτερα, μην πιάσεις τον στόχο σου κατευθείαν. Αν ο στόχος σου είναι η πιο όμορφη της παρέας, που είναι και το λογικό, πήγαινε πρώτα στη φίλη της που είναι λιγότερο όμορφη. Αυτό ξεβολεύει τον στόχο σου, που έχει συνηθίσει να τον πλησιάζουν πάντα πρώτο.
Και μετά;
Είναι η ώρα να περάσεις από μια απλή προσέγγιση σε μια κανονική κουβέντα με την παρέα. Αυτό όμως θα είναι θέμα επόμενου κειμένου. Μέχρι τότε, εξασκήσου στο να πλησιάζεις.